Drogowskaz 12

Misja ewangelizacji świata jest nakazem Pana, powołaniem całego Kościoła i każdego wiernego; spełniana według modelu biblijnego przyczynia się do odnowy i ożywienia Kościoła. Dlatego rozbudzając w sobie i w innych zapał świętości i ewangelizacji pragnę w duchu wiary odważnie głosić Ewangelię o Chrystusie i Królestwie niebieskim słowem i życiem, szczególnie służbą na rzecz ubogich i potrzebujących pomocy, ufając mocno, że zgodnie ze swą obietnicą Pan Jezus będzie potwierdzał w wierzących prawdziwość głoszonej Ewangelii przejawami swej mocy, znakami, cudami i udzielaniem Ducha Świętego.

Misja ewangelizacji jest nakazem Pana. Całemu Kościołowi Pan Jezus zlecił: „Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody. Idźcie i głoście Ewangelię”. To jest nakaz. Nikt od tego nakazu nie jest zwolniony. Jest ona nakazem Pana, powołaniem całego Kościoła i każdego wiernego.

Ta misja ma być spełniana wg modelu biblijnego – to jest bardzo istotne. Jaki to jest ten model biblijny? Model biblijny zarysowany przez Słowo Boże, jak ewangelizować z mocą, czyli to, co m.in. czytamy na końcu Ewangelii wg św. Marka: „Oni szli, głosili słowo, a Pan potwierdzał znakami”. Czy też w Dziejach Apostolskich lub w Pierwszym Liście do Tesaloniczan. Starajmy się wniknąć w biblijną teologię ewangelizacji, która jest ukazana jako ewangelizacja z mocą. Ewangelizacja we Wspólnocie „Mamre” dokonuje się wg tego modelu. Jeżeli ktoś jest zniewolony, przychodzi prosić o uwolnienie i tego uwolnienia doznaje.

Widzimy, jak nieraz niektóre wspólnoty kościelne, czy wewnątrz kościelne obumierają. Trzeba ich wysłać na misje, bo zgnuśnieją kisząc się we własnym sosie. Ileż to wspólnot zakonnych nie spełniając swojej misji starając się przyjąć model wygodnego życia, obumiera.

Zobaczycie, jak nasze zaangażowanie w dzieła ewangelizacji osobiście nas ożywią. Myślę, że wiele osób z grupy posługujących, które się angażują w ewangelizację, może to potwierdzić. Młodzież na parafii prowadzi grupy młodsze przygotowujących się do bierzmowania i jaką to w nich wzbudza gorliwość. Do takiego spotkania muszą się przygotowywać, aby innych prowadzić. Muszą się sami bardziej zewangelizować, żeby móc coś dawać, bo „z pustego i Salomon nie naleje”. Dlatego, jeżeli gotuję się do misji, muszę się zaangażować. To mnie ożywia, mobilizuje, a jednocześnie widząc owoce czuję się potrzebny, przestaję mieć kompleksy. Jeżeli zaczynam działać i angażować się w dzieła, widzę, że Pan Bóg wspomaga. Widzę, że się coś dokonuje dobrego, czuję się potrzebny. Pan Bóg uzdrawia z kompleksów i prowadzi również do ożywienia mojego życia duchowego. Ja sam muszę dać przykład innym, tym, którzy na mnie patrzą, nie robię wszystkiego tylko na pokaz, ale zdaję sobie sprawę, że w sumieniu jestem zobowiązany, aby samemu się modlić, skoro innym wskazuję taką drogę.

Dlatego wzbudzając w sobie i w innych zapał świętości i ewangelizacji – popatrzcie, dlaczego tu jest mowa o świętości przy ewangelizacji? Ponieważ papież w liście na ostatni Światowy Dzień Misyjny pisze między innymi tak, że Kościół dzisiaj czasem błądzi, gdy uważa, że by lepiej ewangelizować trzeba zastosować lepsze techniki, metody, lepszą organizację, środki materialne, itd. Papież mówi: nie! Żeby zewangelizować świat, Kościół musi rozpalić w sobie zapał świętości. Wtedy będzie lepiej ewangelizował. Podstawą ewangelizacji jest rozpalanie w sobie zapału świętości i zapału ewangelizacji.

W duchu wiary odważnie głosić Ewangelię o Chrystusie i Królestwie niebieskim. Przedmiot jest określony: Chrystus i Jego Królestwo niebieskie. Głosić słowem i życiem, a więc przez przykład, przez świadectwo nie tylko życia, słowem i życiem.

Szczególnie służbą na rzecz ubogich i potrzebujących pomocy. Pamiętamy proroctwo wzywające do zajęcia się potrzebującymi, kalekami, do okazywania troski o chorych.

Ufając mocno, że zgodnie ze swą obietnicą Pan Jezus będzie potwierdzał w wierzących prawdziwość głoszonej Ewangelii przejawami swej mocy, znakami, cudami i udzielaniem Ducha Świętego. To jest model ewangelizacji wg Biblii.

(komentarz wygłoszony przez ks. dra Włodzimierza Cyrana na rekolekcjach Wspólnoty w Brennej w lutym 2000)

 

Strona Wspólnoty Przymierza Rodzin MAMRE używa plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza wyrażenie zgody. Aby dowiedzieć się więcej o plikach cookies oraz jak je usunąć zobacz Polityka prywatności.

Akceptuję pliki cookie z tej strony internetowej.

EU Cookie Directive Module Information