Jak się przygotować do modlitwy wstawienniczej o uzdrowienie

  • zrobić rachunek sumienia, pójść do spowiedzi św., przyjąć Komunię św.

Z modlitwy wstawienniczej mogą skorzystać tylko osoby będące w stanie łaski uświęcającej. Podstawowymi przeszkodami do otrzymania łask są: grzech, wewnętrzny brak przebaczenia winowajcom, zazdrość, nienawiść, zawiść, chęć zemsty, odpłaty i pragnienie zaspokojenia własnych żądz, uwikłania w rzeczy demoniczne, satanistyczne, okultystyczne i spirytystyczne.

 

  • na osobistej modlitwie przed modlitwą wstawienniczą zapraszać Pana Jezusa do swego życia i przedstawić Mu swoją prośbę,
  • starać się o wzbudzenie w sobie właściwej intencji. 

Nie mogę podchodzić do modlitwy wstawienniczej z takim nastawieniem, że chodzi mi tylko o dar (uzdrowienie, uwolnienie), a Darczyńca – czyli Pan Jezus – mnie nie obchodzi. Zwracanie się z prośbą do Boga zakłada prawdziwe i szczere nawrócenie. Nie mogę prosić Boga, bym został uzdrowiony i uwolniony, z założeniem, że nadal będę żyć w grzechu, bez Jezusa i wbrew Jego przykazaniom. W modlitwie wstawienniczej nie chodzi o „świadczenie usług” przez Jezusa. Chodzi o wejście w nową, życiodajną relację z Jezusem, o którym wiem, że mnie kocha i pragnie mojego dobra, ale wymaga respektowania warunków przyjaźni z Nim.

 

  • cały czas (przed modlitwą wstawienniczą i w czasie jej trwania) starać się o wyciszenie umysłu i emocji, o rozmodlenie, spokój i skupienie na Panu Jezusie.

 

Jak zachować się w czasie modlitwy wstawienniczej?

Należy starać się o wyciszenie, rozmodlenie. W czasie modlitwy wstawienniczej nie należy zwracać uwagi na osoby posługujące, ale na Pana Jezusa i Jego prosić gorąco, wierząc, że Zmartwychwstały ma moc uzdrawiania. Można modlić się z oczami zamkniętymi (żeby nie rozpraszać się).

 

Uzdrawianie w Nowym Testamencie

 

W działalności publicznej Jezusa jego spotkania z chorymi nie są sporadyczne, lecz ciągłe. Uzdrawia On wiele osób w sposób cudowny. Toteż cudowne uzdrowienia charakteryzują całą jego działalność: „Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał po tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości” (Mt 9,35; por. 4,23). Uzdrowienia są znakami Jego mesjańskiej misji (por. Łk 7,20-23). Ukazują one zwycięstwo królestwa Bożego nad wszelkimi formami zła i stają się symbolami uleczenia całego człowieka, ciała i duszy. W rzeczywistości służą udowodnieniu, że Jezus ma władzę odpuszczania grzechów (por. Mk 2,1-12), są znakami zbawczych dóbr, jak uzdrowienie chromego przy sadzawce Betesda (por. J 5,2-9.19-21) i ślepego od urodzenia (por. J 9). Także początkom ewangelizacji, według wskazań Nowego Testamentu, towarzyszyły liczne cudowne uzdrowienia, które umacniały siłę ewangelicznej Nowiny. Ta moc została obiecana przez Jezusa zmartwychwstałego i pierwsze wspólnoty chrześcijańskie widziały, jak urzeczywistniała się ona wśród nich: „Oto cuda, które towarzyszyć będą tym, co uwierzą [...]. Na chorych ręce kłaść będą i będą zdrowi” (Mk 16,17-18). W czasie przepowiadania Filipa w Samarii wydarzyło się cudowne uzdrowienie: „Filip przybył do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. Tłumy słuchały z uwagą i skupieniem słów Filipa, ponieważ widziały cuda, które czynił. Z wielu bowiem opętanych wychodziły z głośnym krzykiem duchy nieczyste, wielu też sparaliżowanych i chromych zostało uzdrowionych” (Dz 8,5-7). Święty Paweł przedstawia swoje przepowiadanie Ewangelii charakteryzujące się znakami i cudami dokonywanymi mocą Ducha: „Nie odważę się jednak wspominać niczego, jak tylko to, czego dokonał przeze mnie Chrystus w doprowadzeniu pogan do posłuszeństwa [wierze] słowem, czynem, mocą znaków i cudów, mocą Ducha Świętego” (Rz 15,18-19; por. 1 Tes 1,5; 1 Kor 2,4-5). Nie jest bezpodstawne założenie, że te znaki i cuda ukazujące Bożą moc, która towarzyszyła przepowiadaniu Ewangelii, wyrażały się przeważnie w cudownych uzdrowieniach. Były znakami niezwiązanymi wyłącznie z osobami Apostołów, lecz dokonywały się także poprzez wiernych: „Czy Ten, który udziela wam Ducha i działa cuda wśród was, czyni to dlatego, że wykonujecie czyny nakazane przez Prawo, czy też dlatego, że dajecie posłuch wierze?” (Ga 3,5).

 

Z numeru drugiego „Instrukcji o modlitwach o uzdrowienie od Boga”

ogłoszonej przez Kongregację Nauki Wiary dnia 14.09.2000

(kard. Joseph Ratzinger, papież Benedykt XVI)

 

 

 

Strona Wspólnoty Przymierza Rodzin MAMRE używa plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza wyrażenie zgody. Aby dowiedzieć się więcej o plikach cookies oraz jak je usunąć zobacz Polityka prywatności.

Akceptuję pliki cookie z tej strony internetowej.

EU Cookie Directive Module Information