Drukuj

Diakonia liturgiczna

Cele diakonii liturgicznej bezpośrednio wynikają z założeń jakie są zawarte w Statucie oraz w Drogowskazach Wspólnoty Przymierza Rodzin „Mamre” tj.:
„Wspólnota realizuje swoje cele przez podejmowanie różnego rodzaju dzieł, a zwłaszcza przez: organizowanie i prowadzenie rekolekcji ewangelizacyjnych i formacyjnych (również z posługą charyzmatyczną), o charakterze biblijnym, liturgicznym, rodzinnym, o tematyce z zakresu moralności i duchowości chrześcijańskiej itp.” (Statut, rozdział II, § 7)

I. Cel ogólny
Treść celu ogólnego diakonii liturgicznej została zaczerpnięta z punktu 1, § 5, rozdziału II Statutu (...) gdzie jest napisane o szukaniu i głoszeniu królestwa Bożego przez ewangelizację i służbę w Kościele Katolickim. Przytoczony powyżej cel ogólny wynika także z definicji pojęcia „liturgia”, przedstawionej w Katechizmie Kościoła Katolickiego w numerze 1070 gdzie czytamy:
„Pojęcie „liturgia” w Nowym Testamencie jest używane nie tylko na oznaczenie celebracji kultu Bożego, lecz także głoszenia Ewangelii i pełnienia czynów miłości. We wszystkich tych przypadkach chodzi o służbę Bogu i ludziom. W celebracji liturgicznej Kościół jest sługą, na obraz swojego Pana, jedynego „Liturga”, uczestnicząc w Jego kapłaństwie (kult), które ma charakter prorocki (głoszenie słowa) i królewski (służba miłości)...”

II. Cele szczegółowe
1. Istota celów szczegółowych została zaczerpnięte z VI Drogowskazu o Liturgii Wspólnoty Przymierza Rodzin „Mamre” cyt.: (...) „Dlatego z wiarą w obecność Zmartwychwstałego chcę często w niej uczestniczyć, szczególnie w liturgicznych i paraliturgicznych spotkaniach Wspólnoty i własnej parafii, czynnie angażując się w różnorodne posługi odpowiednio do powołania i posiadanych charyzmatów”. Do wypełniania tego zobowiązania powołane są osoby nie tylko z diakonii liturgicznej, ale również ci, którzy są członkami Wspólnoty oraz dążący do członkostwa – kandydaci Wspólnoty Przymierza Rodzin „Mamre”.
2. Czynne zaangażowanie w liturgię powinno skutkować widocznym pięknem celebracji liturgicznej. Trzeba, więc ofiarnie i bezinteresownie dbać o piękno: wnętrza kościoła (kaplicy) i jego wyposażenia, sprzętów, szat, naczyń; o całą materialną oprawę liturgii, która przypomina, że Syn Boży zespolił się przez Wcielenie z tym światem i człowiekiem.

III. Metody realizacja celów
1) osobista, pogłębiona formacja liturgiczna (intelektualna i duchowa)
2) formacja członków diakonii liturgicznej w małej grupie
3) formacja i działanie diakonii liturgicznej wewnątrz Wspólnoty
4) posługa diakonii liturgicznej na spotkaniach otwartych Wspólnoty o charakterze ewangelizacyjno – liturgicznym

Ad. 1)
Pomocne materiały:
- „Nowe ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego” Z trzeciego wydania Mszału Rzymskiego, Rzym 2002. Wydawnictwo Pallotinum- Poznań 2004
- Ks. dr Włodzimierz Cyran, „Mystagogia liturgiczna, Eucharystia”, Częstochowa 2004
- serwis liturgiczny: www.Pascha.org.pl
- Ks. Stanisław Czerwik, „Słudzy Chrystusa- Szafarze Bożych Misteriów”, wydawnictwo: „Jedność”, Kielce 2004
- Ks. Stanisław Szczepaniec, „W szkole liturgicznej”, Katowice 1996
- Ks. Stanisław Szczepaniec, „Ceremoniarz”, diakonia liturgiczna Ruchu Światło-Życie, wydanie studyjne, Kraków 1992
- Michael Kunzler, „Liturgia Kościoła”, przekład i opracowanie: Ks. Lucjan Balter SAC, Pallotinum – Poznań 1999
- Ks. Adam Ludwik Szafrański, „Wierzyć w Chrystusa i żyć Eucharystią”, Oficyna Wydawnicza 4K, Bytom 1997
- Paul Josef Cordes, „ Czynne uczestnictwo w Eucharystii”, Wydawnictwo Księży Marianów, Warszawa 1998
- Carlo Maria Martini, „Sakramenty”, Wydawnictwo WAM- Księża Jezuici, Kraków 1994
- Ks. Stanisław Czerwik, „Słudzy Chrystusa- szafarze Bożych misteriów”, Jedność, Kielce 2004
- Ks. Zdzisław Janiec, „Liturgia dla wszystkich”, Wydawnictwo diecezjalne Sandomierz, Sandomierz 2005

Ad. 2)
Zasady funkcjonowania diakonii liturgicznej
Zasady niezmienne ujęte zostały w: Statucie, Drogowskazach, Charyzmacie, Regule Wspólnoty Przymierza Rodzin "Mamre" (RWM)
Przykład z RWM: Warunki trwania we Wspólnocie jako członkowie, kandydaci i aspiranci

Ad. 3) - jako uczestnicy diakonii

Do diakonii we Wspólnocie nie należą kandydaci I roku oraz Wspomożyciele z Kręgów modlitewnych. Diakonie są formami realizacji członkostwa we Wspólnocie. Mogą do nich należeć kandydaci II. i III. roku formacji, o ile nie zaniedbują swej formacji na danym etapie, a mają już pragnienie przystąpienia w przyszłości do przymierza członków Wspólnoty i są zaangażowani w życie i działalność Wspólnoty.
O dopuszczeniu ich do uczestnictwa w diakonii decyduje Rada (lub sam Moderator) po zaopiniowaniu animatora grupy i za zgodą animatora danej diakonii.
Animatorami diakonii powinni być zasadniczo członkowie trwający w przymierzu. W wypadku braku odpowiednich osób wśród członków, Moderator może powołać na animatora diakonii kogoś z grona kandydatów, choć tylko na określony czas. Powołany kandydat winien odznaczać się pilnością, wiernością o dobrym świadectwem życia chrześcijańskiego.

Jeśli jakiś animator diakonii nie przystąpi do przymierza lub wystąpi ze Wspólnoty, przestaje pełnić funkcję animatora diakonii i Moderator może powołać na jego miejsce nowego animatora. Ma on też obowiązek niezwłocznie przekazać wszystkie materiały należące do diakonii i Wspólnoty swemu następcy. Jeśli pozostaje we Wspólnocie, za zgodą Moderatora może nadal przynależeć do danej diakonii.

Zasady organizacyjne diakonii liturgicznej, które nie zostały sprecyzowane w zasadach niezmiennych, a zostały ustalone przez członków diakonii liturgicznej wraz z animatorem w dniu 21.12.2005 r. na spotkaniu diakonii liturgicznej.

Przez pojęcie „członkowie” zawarte w zasadach organizacyjnych należy rozumieć: członków diakonii liturgicznej wraz z animatorem.

1) Termin następnego spotkania diakonii liturgicznej ustalają członkowie diakonii na bieżącym spotkaniu
2) Ustalenie i przekazanie następnego tematu spotkania przez animatora na bieżącym spotkaniu diakonii liturgicznej
3) Przygotowanie się członków do następnego tematu spotkania
4) Punktualne przychodzenie na spotkanie diakonii liturgicznej jej członków
5) Ustalenie miejsca i czasu trwania spotkania diakonii liturgicznej na bieżącym spotkaniu
6) Spotkanie diakonii liturgicznej odbywa się zazwyczaj raz w miesiącu
7) Podczas spotkania nie ma oficjalnych przerw
8) Modlitwa podczas spotkania jest modlitwą dzielenia, ale również może być modlitwą w językach
9) Uczestnictwo w spotkaniu z postawą otwartości na innych członków oraz z chęcią przyswojenia sobie wiedzy wypływającej ze spotkania
10) Wzajemna modlitwa za siebie członków
11) Członkowie nie obecni na bieżącym spotkaniu zobowiązane są jak najszybciej dowiedzieć się o terminie i temacie następnego spotkania
12) Każda nieobecność na spotkaniu powinna być usprawiedliwiona z ważnego powodu
13) Podział funkcji liturgicznych wśród członków diakonii liturgicznej dokonuje sam animator lub osoba przez niego oddelegowana. Funkcje te dotyczą spotkań: w grupie diakonijnej, spotkań otwartych, formacji wewnątrz wspólnoty oraz rekolekcji letnich bądź zimowych
14) Zobowiązanie się członków do wypełnienia zleconych funkcji liturgicznych podczas wyżej wymienionych spotkań
15) Animator może zlecić któremuś z członków wyznaczenie funkcji pozostałym członkom
16) Na spotkaniach wyłączamy telefony komórkowe poza animatorem, który może odebrać telefon od spóźniających się.

Animator zastrzega sobie prawo do wprowadzenia zmian w istniejących już Zasadach organizacyjnych lub dołączenia nowych Zasad organizacyjnych dla diakonii liturgicznej. Powyższe zmiany będą dokonane po zaczerpnięciu opinii i zgody księdza Moderatora oraz po zapoznaniu się z opinią członków diakonii liturgicznej.
Członkowie diakonii liturgicznej mają prawo zgłaszać swoje propozycje animatorowi co do zmian Zasad organizacyjnych.

Dokumenty:

Tekst artykułu w PDF

 

UWAGI:

  1. Znak krzyża czyni się w czasie Mszy św. na początku i na zakończenie. Nie czyni się znaku krzyża w żadnym innym momencie Mszy św. Wyjątkiem jest to, że podczas aspersji czyni się znak krzyża po pokropieniu woda święconą.
  2. W czasie czytania ewangelii, gdy kapłan czyni znak krzyża na czole, ustach i piersiach mówiąc: Słowa Ewangelii według świętego …, wszyscy zgromadzeni czynią podobnie. Wykonują potrójny znak krzyża. Nie wolno przeżegnać się.
  3. Modlitwę Ojcze nasz z rękami rozłożonymi odmawiają tylko kapłani celebrujący i koncelebrujący. Zabrania się, aby wierni podczas modlitwy Ojcze nasz mieli ręce rozłożone.
  4. Znakiem pokoju jest ukłon w stronę najbliżej stojących uczestników Mszy świętej lub podanie im ręki. Ten gest wykonuje się w milczeniu lub wypowiada słowa: Pokój Pański niech zawsze będzie z tobą albo: Pokój z tobą, na co przyjmujący odpowiada: Amen. Należy jednak zachować jednolitość znaku w danym zgromadzeniu. Nie wolno używać formuły: Pokój nam wszystkim.
  5. W czasie śpiewu Baranku Boży nie należy bić się w piersi, jak w czasie aktu pokuty.
  6. W tym samym dniu wierni mogą przyjąć Najświętszą Eucharystię najwyżej drugi raz tylko wtedy, kiedy po raz wtóry uczestniczą w całej Mszy św. Czyli, możemy w danym dniu przyjąć pierwszy raz Komunię św. niekoniecznie podczas Mszy św., ale drugi raz możemy przyjąć Komunię św. w tym samym dniu tylko wtedy, gdy jesteśmy na całej Mszy św. i podczas tej Mszy.
  7. Zaleca się procesyjne podchodzenie do przyjęcia Komunii świętej. Ciało Pana jest bowiem pokarmem na drodze do życia wiecznego. Komunię świętą można przyjąć w postawie klęczącej lub stojącej. Postawę stojącą należy zachować zawsze, gdy Komunii świętej udziela się pod obiema postaciami. Wierni przyjmujący Ciało Pańskie w postawie stojącej wykonują wcześniej skłon ciała lub przyklękają na jedno kolano.
  8. Komunii świętej udziela się przez podanie Hostii wprost do ust. Jeżeli jednak ktoś prosi o Komunię na rękę przez gest wyciągniętych dłoni, należy mu w taki sposób jej udzielić. Przyjmujący winien spożyć Ciało Pańskie wobec szafarza. Wierni przystępujący do Komunii świętej nie mogą sami brać konsekrowanego Chleba ani Kielicha Krwi Pańskiej. Nie wolno im też podawać na rękę Hostii zanurzonej we Krwi Pańskiej.
  9. W celebracji liturgii kapłan i wierni świeccy spełniają wiele gestów. Są one złączone z wypowiadanymi modlitwami lub aklamacjami. Zalecony gest spełniają więc te osoby, które odmawiają daną modlitwę. Dlatego wszyscy biją się w piersi podczas aktu pokuty i wszyscy kłaniają się w odpowiednim momencie w czasie odmawiania Wyznania wiary, gdy wymawiają słowa: i za sprawą Ducha Świętego oraz czynią skłon głowy, gdy wymawiają razem imiona Trzech Osób Boskich, imię Jezusa, Najświętszej Maryi Panny oraz Świętego, na którego cześć odprawia się Mszę św.
  10. Zachowywanie przez wszystkich uczestników jednolitych postaw ciała jest znakiem jedności członków chrześcijańskiej wspólnoty zgromadzonych na sprawowanie świętej liturgii: wyrażają one bowiem i kształtują duchowe przeżycia uczestniczących.

 

  1. Postawy uczestników Eucharystii 
     
    a. "Zachowywanie przez wszystkich uczestników jednolitych postaw ciała jest znakiem jedności członków chrześcijańskiej wspólnoty zgromadzonych na sprawowanie świętej liturgii: wyrażają one bowiem i kształtują duchowe przeżycia uczestniczących" (OWMR 42).  
     
    b.
    Wierni stoją: od wejścia kapłana aż do kolekty włącznie; podczas śpiewu przed Ewangelią, w czasie Ewangelii, wyznania wiary i modlitwy powszechnej, od wezwania: Módlcie się, aby aż do Baranku Boży, z wyjątkiem modlitwy epikletycznej i słów przeistoczenia; w czasie modlitwy po Komunii i zakończenia Mszy świętej.  
     
    c. Wierni mogą siedzieć: w czasie czytań i psalmu responsoryjnego; w czasie homilii; w czasie przygotowania darów; w czasie rozdzielania Komunii świętej i milczenia po Niej.  
     
    d. Wierni klęczą: w czasie modlitwy epikletycznej i przeistoczenia (wierni klękają na epiklezę, a wstają przed aklamacją po przeistoczeniu); na słowa: Oto Baranek Boży; Panie, nie jestem godzien; mogą klęczeć w czasie przyjmowania Komunii świętej, jeżeli taka forma została przyjęta we wspólnocie; mogą klęczeć od śpiewu Święty do doksologii: Przez Chrystusa, z Chrystusem, jeśli taki zwyczaj istnieje we wspólnocie (zob. OWMR 43).  
     
    e. Ludzie w starszym wieku, słabi i chorzy, mogą siedzieć w czasie całej Mszy Świętej i nie należy ich niepokoić. Podobnie w kaplicach szpitali i zakładów specjalnych trzeba uwzględnić stan zdrowia uczestników.  
  2. Wszystkie te funkcje mogą spełniać zarówno mężczyźni jak i kobiety, z wyjątkiem czynności, które są bezpośrednio usługiwaniem kapłanowi przy ołtarzu i przy miejscu przewodniczenia. Funkcje te są zarezerwowane dla męskiej służby liturgicznej (ministrantów).

 

Postawy

62. W liturgii przyjmuje się zasadniczo trzy postawy: stojącą, siedzącą i klęczącą. Mają one swoje naturalne znaczenie, które zadecydowało o przyjęciu ich w konsekwencji do liturgii świętej. Poprzez udział w świętym misterium zbawienia te zwykłe postawy ludzi zostały naznaczone znamieniem świętości. Każda z nich jest znakiem czynnego uczestnictwa człowieka w dziele zbawienia dokonywanym w liturgii przez Boga i odpowiedzią na Jego objawienie się. Stają się znakami liturgicznymi, które wyrażają i pogłębiają wiarę wiernych, budują ich miłość i jedność w Mistycznym Ciele Chrystusa.  
 
Postawa stojąca 
 
63. Przyjmujemy ją na znak szacunku i czynnego zaangażowania. Jest także znakiem spełniania kapłańskiej posługi przez modlitwę i składanie ofiary oraz znakiem wolności, którą obdarza Chrystus przez swoje zmartwychwstanie. W postawie stojącej wyraża się również czuwanie w oczekiwaniu na przyjście Pana. 
 
64. We Mszy świętej przyjmuje się ją
:  
a. od wejścia kapłana do kolekty włącznie;  
b. podczas śpiewu przed Ewangelią, w czasie Ewangelii, wyznania wiary i modlitwy powszechnej;  
c. od wezwania "Módlcie się, aby" ... aż do: "Baranku Boży", z wyjątkiem modlitwy epikletycznej i słów przeistoczenia;  
d. w czasie modlitwy po Komunii i zakończenia Mszy świętej". 
 
65. W sprawowaniu Liturgii godzin obowiązuje
:  
a. podczas Wezwania i wersetów rozpoczynających każdą godzinę;  
b. podczas hymnu;  
c. podczas pieśni z Ewangelii;  
d. podczas próśb, Ojcze nasz i modlitwy końcowej. 
 
66. W innych celebracjach przyjmujemy postawę stojącą wtedy, gdy odmawiamy wspólnie modlitwy, śpiewamy hymn, odczytujemy Ewangelię, sprawujemy najistotniejszą część obrzędu (chrztu, małżeństwa...), gdy rozpoczynamy i kończymy celebrację.  
 
Postawa siedząca  
 
67. Jest postawą słuchania i rozważania tego, co mówi Bóg, a także znakiem królewskiej godności i zasiadania do uczty. 
 
68. We Mszy świętej można ją przyjąć
:  
a. w czasie czytań i psalmu responsoryjnego;  
b. w czasie homilii;  
c. w czasie przygotowania darów;  
d. w czasie rozdzielania Komunii świętej i milczenia po Komunii świętej. 
 
69. W sprawowaniu liturgii godzin można ją przyjąć
:  
a. podczas czytań i podczas homilii; 
b. w czasie śpiewu psalmów; 
c. podczas responsorium. 
 
70. W innych celebracjach zachowujemy się podobnie, jak we Mszy świętej i liturgii godzin. Przyjmujemy postawę siedzącą w czasie słuchania słowa Bożego, odmawiania psalmów, medytacji. 
 
Postawa klęcząca 
 
71. Jest wyrazem uniżenia się przed Bogiem, uznania swej małości i niegodności wobec Stwórcy i Zbawcy. Jest także znakiem adoracji Boga oraz kierowania do Niego szczególnie usilnej prośby.  
 
72. Dlatego we Mszy świętej klęczymy
:  
a. w czasie modlitwy epikletycznej i przeistoczenia;  
b. na słowa Oto Baranek Boży; Panie, nie jestem godzien; 
c. w czasie przyjmowania Komunii świętej, jeśli okoliczności na to pozwalają. 
 
73. Postawę klęczącą przyjmujemy także w czasie wystawienia Najświętszego Sakramentu, w czasie przyjmowania sakramentu Pokuty, w czasie epiklezy poprzedzającej przyjęcie sakramentu Bierzmowania, w modlitwach prywatnych odmawianych tak w kościele jak i w domu. 

 

Strona Wspólnoty Przymierza Rodzin MAMRE używa plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza wyrażenie zgody. Aby dowiedzieć się więcej o plikach cookies oraz jak je usunąć zobacz Polityka prywatności.

Akceptuję pliki cookie z tej strony internetowej.

EU Cookie Directive Module Information