Dobry łotr - konspekt

 

opracował dr Szymon Migalski

 

 

 

„Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju”

 

1.      Dyskusja wprowadzająca na podstawie poniższych tekstów:

 

Mimo, że zdarzać się będę nawrócenia na łożu śmierci, „na miejscu, gdzie drzewo upadnie, tam leży” (por. Koh 11,3). Człowiek, który wiódł złe życie zawsze uważał, że nie musi się wcale przejmować swoją duszą kiedy jego życie się skończy, bo będzie mógł je ocalić wypowiadając te trzy słowa: „Miserere mei Deus” (Panie, zmiłuj się nade mną). Miał racje o wypowiadaniu tych trzech słów w momencie śmierci, ale jego życie nie było tak przeżyte, aby mógł je wypowiedzieć z głębi serca. Gdy jego koń zrzucił go z wysokiego klifu powiedział: „capiat omnia diabolus”, co znaczy „będę przeklęty”! – Fulton J. Sheen

 

Kiedy jesteśmy młodzi rzadko myślimy o niebie, czy interesujemy się życiem wiecznym. Ale, gdy starzejemy się i doświadczamy śmiertelnych chorób, wypadków, wielu z nas rozmyśla o śmierci, umieraniu i naszym wiecznym przeznaczeniu. „Gdzie spędzę wieczność?” to pytanie musi się pojawić – i musi się pojawić po tej „stronie” wieczności.

 

Przeciwnie do popularnych opinii, nasze przeznaczenie nie jest zdeterminowane przez przeważenie naszych dobrych uczynków nad złem któregośmy się dopuścili. Myśląc w ten sposób, jeżeli dobre przeciąża złe idziemy do nieba, a gdy jest odwrotnie idziemy na wieczne potępienie. Błogosławiony papież Jan XXIII modlił się słowami: „Kiedy koronujesz Panie nasze zasługi, koronujesz swoje dary” i „moja zasługa, twoja łaska”. Papież Jan Paweł II współbrzmi z tymi słowami pisząc w swej encyklice: „swój uprzywilejowany stan zawdzięczają (wszyscy katolicy) nie własnym zasługom, lecz szczególnej łasce Chrystusa (Redemptoris missio, 11).

 

2.      Analizujemy sytuacje „dobrego łotra” – Dyzmy.

 

Dyzma, złoczyńca ukrzyżowany obok Jezusa, uczy nas prawdziwego znaczenia łaski i miłosierdzia. Nie znamy wielkości jego grzechu, ale na pewno uczynił zło, i za nie sprawiedliwie osądził siebie jako zasługującego na śmierć: „My przecież - sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki” (Łk 23,41). Świadomy swojej winy, nie mogąc usprawiedliwić samego siebie w żaden sposób, zwrócił się w swej desperacji do jedynego źródła nadziei – do zmaltretowanego, krwawiącego, bezbronnego, samozwańczego Mesjasza wiszącego obok niego: „Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa” (23,42), a Jezus z przeświadczeniem zapewnił go „Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju” (23,43).

 

Wielu z upragnieniem oczekuje takiego zapewnienia na swoim łożu śmierci w ostatnich dniach ich życia. To spotkanie łotra z Jezusem uczy nas, że zarówno miłosierdzie jak i zapewnienie o naszym wiecznym zbawieniu może być nam dane, gdy o nie prosimy. Istotnie, w Ewangelii nie znajdziemy miejsca, gdy Jezus wstrzymał swoje miłosierdzie i łaskę wobec tych, którzy go szczerze i ze skruszonym sercem o nie prosili.

 

Czy odnajdujemy siebie samych w sytuacji Dyzmy? Czy rozumiemy, że i my zasługujemy na karę za nasze nieświęte czyny? Poprzez spotkanie Dyzmy z Jezusem możemy także zrozumieć jak łaska i miłosierdzie są darmo i natychmiastowo dane tym, którzy proszą. Nie ma tak zdeprawowanego człowieka, aby nie mógł stanąć przed Panem i zarazem nie ma tak świętego, aby nie potrzebował stanąć przed Panem, aby darmo otrzymać życie wieczne, gdy z głębi serca będzie wołał: „Panie zmiłuj się nade mną”.

 

Niemniej jednak, ułaskawienie Dyzmy w ostatnich chwilach jego życia nie jest ukazane, aby zachęcać do odkładania zwrócenia się do Jezusa po miłosierdzie, ale aby zapewnić nas, że miłosierdzie jest zawsze dostępne i możemy być nim obdarowani w każdej chwili. Miłosierdzie, kiedy jest dobrze zrozumiane i przyjęte, zawsze niesie ze sobą ducha wdzięczności, który prowadzi do sprawiedliwego życia!

 

 

 

2a. Nauka płynąca z Pisma Świętego:

 

Jezusowa obietnica miłosierdzia i przebaczenia wobec „dobrego” łotra nie była pierwszą jaką Jezus ofiarował wobec grzesznika. Jedną z nich jest sytuacja kobiety przyłapanej na cudzołóstwie.

 

1.      Przeczytaj J 8, 2-11, aby zobaczyć jak Jezus przez swoje miłosierdzie rozwiązał tą trudną sytuację.

 

a.      Gdybyś ty sam stał w tłumie obserwując tą scenę, jakie było by twoje spojrzenie na tą sprawę, przed jak i po wypowiedzi Jezusa?

 

b.     Czego Jezus nie powiedział/uczynił ze względu na uchronienie kobiety przed ukamienowaniem

 

c.      Co żywi naszego ducha osądzania?

 

d.     Jak byś opisał miłosierdzie na podstawie tego zdarzenia?

 

e.     Jakie dodatkowe aspekty Miłosierdzia Jezus wprowadza gdy mówi do kobiety: „I Ja ciebie nie potępiam. - Idź, a od tej chwili już nie grzesz!” (8,11)?

 

2.      Święty Paweł w swoim liście do Efezjan mówi o łasce i miłosierdziu. Jak przyjęcie miłosierdzia i sprawiedliwe życie mają się do siebie wg Ef 2, 4-10?

 

 

 

3. Doświadczyć słów Jezusa: „Będziesz ze mną w raju”

 

Prawdziwa historia:

 

Odpowiedź Jezusa do złoczyńcy na krzyżu była szczególna zachętą dla mnie. Mój ojciec był alkoholikiem. Zdarzało się, że był trzeźwy i wtedy był bardzo dobrym człowiekiem, ale większość czasu brak w jego życiu było trzeźwości. Gdy byłem w szkole średniej zostawił nas, i od tej pory rzadko mieliśmy jakiekolwiek informacje o nim. Zmarł w 1986 roku po długiej chorobie, będąc samotny i odłączony od swej rodziny. Nasze rodzina modliła się za niego i przed śmiercią wysłaliśmy mu Pismo Święte Nowego Testamentu. Później znaleźliśmy je pośród jego niewielu rzeczy. Czy je czytał? Stan Pisma wskazywał na to, że tak. Ale czy wierzył w to co czytał? Nie byliśmy przekonani.

 

Kiedy teraz zastanawiam się czy mój tato jest w niebie, mogę ulec negatywnym domysłom. Ale fragmenty Pisma Świętego jak ten o „dobrym łotrze” dają mi nadzieję, że może w swojej wymuszonej przez chorobę trzeźwości tato zwrócił się do Jezusa. Jeżeli tak się stało mogę być pewien, że tato, aby otrzymać przebaczenie nie musiał przynieść ze sobą pod krzyż nic więcej, niż to co przyniósł łotr – tylko samego siebie i wiarę w Jezusa. To daje mi nadzieję, że któregoś dnia na nowo spotkam się z nim w raju!

 

 

 

4. Zmiana życia:

 

Jakie nowe treści zdobyłeś w trakcie tego spotkania?

 

Jak chciałbyś aby twoje życie uległo zmianie?

 

Do jakich konkretnych zmian w twoim podejściu do życia, wiary, relacji z Jezusem Chrystusem, przynaglają Cię treści i Słowo Boże z tego spotkania?

 

Modlitwa na zakończenie:

 

Jezu jednym z twoich ostatnich czynów miłosierdzia i współczucia była odpowiedz na prośbę złoczyńca i otworzenie mu bramy raju. W czasie ostatniej wieczerzy wraz z dwunastoma twoimi Apostołami, dałeś nam swoje Ciało i Krew, jako sposób na upamiętnienie Ciebie i przypomnienie nam, że Ty mieszkasz w nas. Uczyłeś nas aby umywać innym nogi, jako drogę służby Tobie przez innych. Jezu, pokaż mi jak mogę dzielić się Twoim miłosierdziem z innymi, szczególnie z moimi ukochanymi – może poprzez dobre słowo, czy też przez gotowość służenia innym. Daj mi rozpoznać i być apostołem Twojego miłosierdzia, nie tylko pośród rodziny, przyjaciół i znajomych, ale także pośród tych zbuntowanych, odrzuconych, samotnych i potrzebujących. Pomóż mi dzielić Twoje miłosierdzie i miłość z innymi, i uczyń aby ono wypełniło ich głód Ciebie i życia wiecznego.

 

 

 

Strona Wspólnoty Przymierza Rodzin MAMRE używa plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza wyrażenie zgody. Aby dowiedzieć się więcej o plikach cookies oraz jak je usunąć zobacz Polityka prywatności.

Akceptuję pliki cookie z tej strony internetowej.

EU Cookie Directive Module Information